Blogg...  (sorry mamma og aðrir sem sjá þetta ekki, gat ekki stækkað skriftina) 

Jæja vegna fjölda áskoranna (alls 2) hef ég ákveðið að blogga, þrátt fyrir að það var komið að Hilmari.
Lífið er nú komið í fastar skorður hérna hjá okkur. Um daginn kláraði ég skólan með þvíkt flottar einkunnir, 89% í munnlega prófinu og svo 81% samtals í öllu, frekar stolt af sjálfri mér þar sem þetta nám var ekkert auðvelt. Þessa dagana er ég bara að rembast við að finna mér vinnu og er nákvæmlega núna að bíða eftir því að einhver kall hringi í mig úr Krombacher sem er bruggverksmiðjan hérna.

Hilmar byrjaði í skólanum í seinustu viku, hann er ekkert smá krúttulegur með allt skóladótið mitt að læra heimavinnuna sína. Ég veit ekki betur en að hann hafi það ágætt í skólanum og er alltaf búin að læra heima duglegi skólastrákurinn minn.
Allar helgar snúast að sjálfsögðu um handboltan hér á bæ, Strákarnir eru enn taplausir eftir áramót en gerðu þó jafntefli í síðasta leik. Gengið hjá okkur stelpunum er búið að vera upp og ofan, en töpuðum ílla seinasta leik þar sem við vorum búinar að vera yfir allan tíman en töpuðum svo með 1 marki, ekki í fyrsta sinn sem það gerist.
Fyrir nokkrum viku byrjaði að snjóa hér í Kreuztal. Það snjóaði stanslaust í nokkra daga sem endaði með því að loka þurfti öllum stofnunum og fyrirtækjum sem eru með flatt þak vegna hættu á hruni. Það varð til þess að eina vikuna var engin handboltaæfing hjá okkur, líkamsræktarstöðin var lokuð og sundlaugin líka. Að sjálfsögðu voru strætósamgöngur og skólar felldir niður en það hafði nú ekki bein áhrif á okkur þar sem við vorum bæði í fríi. En við létum snjóinn ekki sigra okkur heldur skelltum okkur í heimsókn til Kidda Bjéé í Rimpar. Náðum nú ekki að sjá handboltaleik hjá kallinum en við fengum hinsvegar að hitta frægasta gæludýr Íslands hr. 109 sem er brottgöltur. Hann var bara svona sæmilega skemmtilegur, en hann vildi ekkert rosalega mikið leika við mig og ekki borða rúsinurnar sem ég henti í hann.

Annars hefur snjórinn ekkert farið þar sem oftar en ekki er bara frost hér á bæ... þó fannst mér eins og það hafi einhvað aðeins rignt í nótt þannig að hver veit nema þessir bölvuðu snjóskaflar um allar götur fari að hverfa.
Það er reyndar mjög fyndið að fylgjast með þjóðverjunum í svona „íslensku" veðri. Um leið og það er komin smá snjór á gangstéttina og bílaplanið, þá eru allir mættir út að skafa, jafnvel kl. 7 að morgni. Snjórin þarf ekki að vera meiri en svona 2mm þá eru allt komið á fullt í sköfununni. Við hjúin létum sko ekki sjá okkur með skóflu í hönd fyrr en snjórinn var komin í 5cm +.

Svo erum við Hilmar náttúrulega alltaf voða góð við hvort annað og dugleg í því að verða ekki leið á hvort öðru.

Læt þetta nægja í bili.

Hilmar its your turn!!!

Ástarkveðja frá Ferndorfestrasse 54
Ásdís Rut

 

Betra er seinnt en aldrei.

Ákvað að taka saman smá 2009 annál hjá okkur hjúunum. Árið var nefnilega afar viðburðarríkt og eitt það besta (frá minni hlið séð) í lengri tíma, verður mjög erfitt að toppa það.

Allavega, Hilmar átti afmæli 20. Janúar og í afmælisgjöf tók kellan sig til og hringdi nokkur símtöl og panntaði flug til þýskalands fyrir okkur hjúin til þess að fara að horfa á Lemgo á móti Rein Necka Löwen. Ég var svo spennt að gefa honum þess gjöf að ég held að ég hafi verið búin að segja hálfu Íslandi frá þessu. Allavega þá fórum við til Þýskalands, ég var ekkert smá tæp, búin að vera lasin í ca. 10 daga og NÝbúin að ná mér þegar við fórum út. Úti fengum við svo gistingu hjá Vigni og skemmtum okkur hrikalega vel. Eftir leikinn (sem btw Lemgo vann) var íslendingapartí heima hjá Vigni þar sem við nutum félagsskap: Loga, Vignis, Bjögga, Karenar, Kidda Björgúlfs, Gunnar og Binna og ekki má gleyma einhverjum 3 þýskum „gellum". Allavega þá var ferðin ótrúlega skemmtileg í alla staði.



 

Í febrúar gerðist voða lítið en í mars dró aftur til tíðinda enda stórafmæli. Ég fangði þarna í lok mánaðarins 20 ára afmælinu mínu með þvílíkum glans. Sjálf vil ég meina að nornaseyðisbollan mín hafi staðið uppúr en hún var þó ekki allra. Ég fékk að sjálfsögðu fullt af flottum afmælisgjöfum, skartgripi, pening og fl.

Apríl einkenndist af kólus-páskaeggjum. Held að það hafi verið fáir sem ekki fengu að kenna á sölumannsgeninu þegar ég reyndi að troða upp á fólk páskaeggjum. Það gekk líka svo vel að ég komst fyrir peningin í útskriftarferð um sumarið.

Maí var ekkert stór en í júní stóð það uppúr að Brósi og Ásrún héldu útskriftaveilsu, hann sem löggiltur fasteignasali og hún sem Snyrtifræðingur. Þetta partí var svaka flott og skemmtilegt :)

Loksins kom að því í Júlí að ég og góðir vinir mínir í Hraðbraut útskrifuðumst, loksins. Eftir tveggja ára puð var loksins komið að uppskerunni og útskrifuðumst við flest öll með glans. Útskriftarveislan var svo haldin heima hjá pabba með miklu pompi og prakti lambakjöt á línuna og risakaka frá Ásrúnu. Að sjálfsögðu fylgdi þessu hellingur af gjöfum, skartgripir, peningar bækur og fleira. Þakka enn og aftur kærlega fyrir mig .Stuttu eftir útskrifarveisluna fór ég með skólanum til Tenerife og skemmti mér vel, reyndar átti ferðin að vera í tvær vikur en ég ákvað að láta mér nægja eina.

 

Í ágúst tókum við hjúin því bara rólega um verslunarmannahelgina. Helgina eftir flugum við til þýskalands til þess að láta reyna á handboltahæfileikana hjá okkur. Augljóslega gekk einhvað upp enda við hér í dag. Ferðin sjálf þessa viku var mjög spes en skemmtileg líka. Hilmar gjörsamlega sló í gegn hérna og við að flytja til Þýskalands.

Lok ágúst og byrjun septembers einkenndist svo af því að pakka og flytja dótið okkar út. Nokkrum dögum fyrir brottför héldum við svo ásamt múttu smá matarboð þar sem helstu fjölskyldumeðlimum og vinum var boðið að koma og knúsa okkur bless.

September til miðjan desember snérist bara um að umbreytast í þjóðverja, læra tungumálið, spila handbolta og reyna að njóta lífsins. Svo var ákveðið að skella sér heim um jólin enda erfiðara en við héldum að vera svona lengi í burtu. Ferðin til Íslands var náttúrulega frábær í alla staðin fyrir utan það kannski hve lítið við gátum æft og hve mikið var étið og drukkið, en það var bara í góðu lagi.

 

Af seinustu dögum er það annars bara að frétta að við áttum bæði að vera að spila um helgina. Hilmar gegn Lemgo og ég gegn einhverju liði. Hinsvegar var spáð þvílíku óveðri hér í landi um helgina og leiknum hans Hilmars var því frestað. Hinsvegar kom óveðrið aldrei og við brunuðum því í einhvern klukkutíma í leik hjá mér. Leikurinn var óttalega spes, í fyrrihálfleik vorum við mjög lélegar og ég átti í miklum vandræðum með að koma boltanum í netið. Það er ekkert grín að skjóta úr horninu án þess að vera með harpix. Allavega í hálfleik vorum við 7 mörkum undir. Einhvað gerðist svo í þeim seinni því við komum miklu sterkari til baka og átti ég sjálf nokkuð stóran þátt í því. Skoraði meðal annars 4 mörk í röð og bara allt að gerast. Seinustu 8 min var leikurinn svo í járnum en endaði með því að við töpuðum með einu. Mér tókst einhvernveginn að meiða mig í „góða" hnénu og vona að það sé nú ekkert rosalegt.

Annars gengu lífið bara sinn vanagang, við eigum bæði leik um helgina og mikil spenna er fyrir leikinn hans Hilmars sem er fyrsti heimaleikur ársins, bara skemmtilegt.

 

En nú ætla ég að fara að huga að lifraplysunni sem ég er að sjóða, það á sko að elda grjónagraut með íslenskri lifrapylsu á morgun... nammi

L8ter

Ásdís Rut og Hilmar Þór

 

 

 

Frábær íslandsferð að baki.

 

Jæja, þá erum við skötuhjúin komin heim í kot, loksins. Eftir að hafa verið á fullu allan gærdag og nótt þá sváfum við í um 70 mínútur og lögðum svo af stað í flug. Þetta er náttúrulega alltaf vesen að ferðast svona og mjög svo þreytandi. Ég var nú heppin og svaf í svona 3klst og 30 mín af 4klst löngu flugi en Hilmar minn vakti og horfði á sjónvarpið. Það er kannski ástæðan fyrir því að ég er vakandi núna en hann á örugglega ekkert eftir að vakna fyrr en á morgun, þessi elska.

Annars var ferðin í alla staði frábær. Vorum náttúrulega með alltof mikla yfirvigt á leiðinni heim (reyndar á leiðinni hingað líka) en það reddaðist með góðu fólki sem leyfði okkur að bóka okkur með sér inn og þau voru með hálf tómar töskur svo við sluppum vel með skrekkinn.

Dvölin á íslandi átti að einkennast af hittingum, áti og æfingum en hittingar og æfingar eiga ekkert rosalega vel saman svo við komumst hvort um sig á tvær handboltaæfingar og einu sinni í ræktina, það verður því ekkert lítið tekið á því í janúar enda ekki búið að spara veitingarnar sem búið er að troða ofaní okkur.

Það sem stóð örugglega uppúr þessar tvær vikur var að sjálfsögðu að hitta sína allra nánustu sérstaklega tvö lítil börn sem ég held að við söknum alltaf mest. Svo fékk ég loksins að hitta nýjasta fjölskyldumeðliminn hann Úlf Óla sem er náttúrulega bara lítið rassgat sem vildi helst prumpa á frænku sína, bara geeðveikt.

 

ég og Úlfur litli                    rassgatarófurnar mínar jólin 2008

Jólin stóðu fyrir sínu, mjööög góð pakkajól og ekkert minna af gjöfum tekið með heim til þýskalands heldur en við fórum með út, munurinn lá þó í því að þetta voru okkar gjafir. Það sem við fengum meðal annars var: rúmföt, bækur, atvinnumennirnir okkar (4x), bökunardót, náttslopp, náttbuxur, gítarnámskeið, bodyshop vörur, fatnað, skartgripi og fleira. Frekar fínt allt saman. Á þessum 15 dögum var held ég hver einn og hver einasti nýttur í það að borða með fólkinu okkar og catch up seinustu þrjá mánuði.

Nú tekur bara við rólegur dagur á morgun þar sem við ætlum að hafa það kósí og tjillaxa fyrir allan peninginn. Annaðkvöld ætlum við svo bara að vera heima og elda góðan mat, hver veit nema maður sprengi einhverja flugelda sem fást keypt í súpermörkuðunum hér (spes).

Nýja árið á svo að taka með stæl, slatti af áramótaheitum in the making og það er eins gott að við verðum fljót að losa okkur við það sem við bættum á okkur um jólin annars vil ég bara þakka öllum fyrir samveruna um jólin og þakka fyrir ótrúlega skemmtilegt ár, hver veit nema það komi ársyfirlitspistill á næstu dögum enda ýmislegt búið að ganga á.

 

Með kærri kveðju frá þýskalandi

Ásdís Rut og Hilmar sofandi

 

 

Þá er fyrri umferð Regionalligu West lokið og árangurinn okkar í Tus Ferndorf er upp og niður.
Á heimavelli náðum við okkur í 11 stig en á útivelli náðum við okkur í 5 stig, höfum spilað við talsvert sterkari lið á heimavelli en það gengur bara ekki nægilega vel á útivöllum, Þjóðverjarnir eru bara þannig virðist vera.. vantar aðeins uppá geðveikina svo mikið er víst.

Ég fór yfir tölfræðina hjá mér og hún er öll á sínum stað á síðunni en ég er með 41,6 % vörslu eftir fyrri umferð og þá er marmiðið einfalt, bæting er það eina sem kemur til greina. Ég verð svo að fara nýta skotin, búinn að skjóta tvisvar en ekki tekist að skora en það er einfalt að bæta úr því, reyndar er ég ekki að fara nógu nálægt því bæði skotin hafa verið af 15-17  metrum og markmennirnir hafa verið í vandræðum en þó tekist að verja með mikilli heppni, annað varið í stöng og hitt varið í slá!

Við í Tus Ferndorf sitjum í 7. sæti deildarinnar sem er ekki ásættanlegt en deildin er nokkuð opinn og að enda í topp 5 er algert lágmark að mínu mati, helst að klára þetta í topp þrem.

Nú erum við Ásdís á Íslandi í jólafríi en höldum svo heim til Þýskalands þann 30. des og höldum uppá nýja árið þar.

Ætla ekki að hafa þetta lengra í bili en ítarlegt tölfræðisamatekt er kominn í Tölfræði og leikjaplan linkinn sem er hægra megin á síðunni.

Góð jól.

kv.
Hilmar

Að þessu sinni langar mig til þess að eyða nokkrum línum í hann Elías Inga stórvin minn til margra ára og er sá aðili sem er duglegastur að láta í sér heyra og fylgist augljóslega mjög vel með okkur hér og Google Translate-ar allar fréttir úr boltanum.

Saga af Ella:
Elli er oft kenndur við Escobar en ástæðan fyrir því er einföld, Elli gerði þó nokkuð af því að skora sjálfsmörk á fótboltaæfingum hér í den tid og stuttu eftir að Escobar var myrtur fyrir sjálfsmarkið fræga á HM 94 þá festist þessi nafnbót við Ella.
Elli var nú ekki par hrifinn af þessu en hann misskildi aðstæður örlítið því á einni æfingunni þurfti Lúlli þjálfi að hlaupa til og stoppa Ella sem stóð upp við marksúlu og barði hausnum í súluna af þó nokkru afli, Lúlli spyr Ella hvurn fjárann hann sé að gera, Elli svarar alvarlega hátt og snjallt: Ég ætla að fyrirfara mér eins og Escobar gerði!

Þessi misskilngur hjá Ella var að sjálfsögðu leiðréttur en nafnið festist endanlega við hann, en svar-fjólubláa kúlan á enninu á honum hvarf á endanum.

Í dag er Elli Escobar stabíll fjölskyldumaður og á stórglæsilega konu og myndarlegasta drenginn, svo spilar hann ennþá knattspyrnu við fínan orðstír ásamt því að vera útvarps-celeb.
Fáum eitt gullkorn frá Ella: " sendingar skipta engu máli í fótbolta !"



Það er ekki hægt annað en að líka vel við drenginn enda sjóðandi heitur:)


En það var spilaður handbolti um helgina, Ásdís og stelpurnar í kvennaliðinu sigruðu í hörkuleik með einu marki. Harpixleysið er aðeins að há Ásdísi sem setti reyndar 4 góð mörk og spilaði fína vörn en hún er jú líka varnarbuff.
Við karlarnir töpuðum á skelfilegan hátt gegn efsta liðinu, fyrsta tap á heimavelli í deildinni staðreynd en við áttum 6 mörk á þá í byrjun seinni hálfleiks en glutruðum því niður á skömmum tíma, skutum í stöng þegar 5 sek voru eftir og tap með einu marki staðreynd.. mjög svekkjandi.
Einhverra hluta vegna þá spilaði ég ekki að þessu sinni þrátt fyrir fínan leik um síðustu helgi en sá sem fékk tækifæri var fínn svo það var í lagi en engin stig í hús sem voru gríðarleg vonbrigði.

Jólagjafakaupin eru nánast kláruð, það eru ein oder zwei weinachtsgeschenks eftir  en ætti ekki að vera vandamál að græja það, verður samt eitthvað ævintýri að koma þessu í tösku og á klakan.


Að lokum vil ég koma í veg fyrir allan mögulegan misskilning en þessi saga sem ég sagði frá um Ella og stöngina er lygasaga, mér fannst hún fyndin þegar ég hugsaði hana svo fékk ég ráðleggingar á sínum tíma frá bestu bloggsíðu landsins um að ég ætti alls ekki að vera með eðlilegar og týpiskar bloggfærslur alltaf og ákvað að æfa mig í því að skrifa lygasögu.

já þakka þér kærlega.
Innilega..

kv.
Vielleicht spater

 

Jæja, alveg komin tími á smá blogg. Veit ekki hvað er langt síðan síðast.

Anyhow, seinustu helgi var frekar huges, á föstudeginum þá fengum við fólk í mat, þau Haio (veit ekki hvernig það er skrifað en meður segir allavegana Hæjó) og Claudiu en það er fólkið sem er búið að vera svo gott við okkur, lána okkur þarna litla kofan sinn og svona. Maturinn var svona: forréttur, ofnbakaður Camenbert, aðalréttur, íslenskt lampafille með íslenskri viltsósu með piparosti og í eftirrétt var eplakaka ala Ásrún. Frekar flott bara og svo bauð Hilmar upp á Íslenskt brennivín sem þjóðverjunum fannst bara mjög gott.

Á laugardeginum tók þetta sama fólk okkur með sér í sund í Olpe sem er hérna í ca. 20 mín fjarlægð. Ég var gríðarlega spent fyrir þessu og sjá hvernig allt væri og ég var sko ekki fyrir vonbrigðum. Hægt er að skoða myndir og síðuna hjá þessari sundlaug hér: http://www.freizeitbad-olpe.de/
Þessi sundlaug var að mestu leiti öll innanhús með stórri rennibraut og stóri sundlaug fyrir sundfólk með stökkbrettum og svona. Svo er mötuneyi þarna og mögulega eitt flottasta gufubað sem ég hef á æfi minni séð. Það var risa stórt með fullt af litlu ljósum í loftinu sem skiptu um lit geeeeðveikt. Svo voru einhverjir heitir pottar og svoleiðis þarna en þeir voru nú ekkert rosalega heitir hinsvegar allt í kringum ca. 38° þannig að það var ekkert hægt að skella sér í einn 42° eins og í Árbænum og víðar.

Eftir sundið tóku þau hjónin okkur með sér upp á einhvað fjall sem heitir held ég Kindelsberg, þetta er rosalega frægt fjall hérna á þessu svæði og með frægum veitingastað á toppinum. Málið er það að þetta er upprunalega svona fjallakofi fyrir göngufólk sem getur komið og borðað nestið sitt og svoleiðis þarna, en nú er þetta bara orðinn einn vinsælasti veitingastaður á svæðinu og þarf að panta með ca. 2 vikna fyrirvara. Mjög algengt er að hópar eins og liðið mitt er að fara að gera 9.jan labbi upp allt fjallið, allir með eina flösku af snafsi og við hver svona crossings (svona hálfgerð gatnamót í göngustígnum) er einn snafs á mann. Svo þegar upp er komið þá er étið einhvað saman og drukkið. Það er einhvað sérstakt vín sem þeir eru með þarna sem Haio gaf okkur en það var kveikt í því og látið áfengið brenna aðeins og drukkið svo í litlum sopum. Mér fannst þetta frekar ógeðslegt og þetta minnti mig aðalega á það að vera að súpa á sólhatt. En ég hlakka mjög til að fara með stelpunum 9. Og segir sagan að leiðin niður aftur sé yfirleitt frekar áhugaverð....

Á sunnudeginum vorum við svo bæði að spila. Hilmar að spila útileik á móti mjög sterku liði þar sem þeir skíttöpuðu með 10. Hinsvegar skilst mér að Hilmar hafi verið mjög góður og sá eini í liðinu sem gat einhvað. Ég spilaði aftur á móti heimaleik gegn erkifjendunum í Lüdenscheide en þetta var bitchfight-derbyslagur enda því bæði liðin voru að koma beint upp úr deild og hitt liðið er búið að vera með einhvað diss og svona. En leikurinn var mjög spennandi, mér tókst að sleppa við það að fá 2 mín og spilaði samt sem aður 60 mín. Spilaði mjög góða vörn í hægri bak, takið eftir!!! Spilaði hinsvegar arfaslaka sókn en skoraði 3 mörk og skaut ALLLTOF of, hef aldrei skotið svona oft held ég í einum leik. En, jafntefli var niðurstaðan og flestir bara sáttir við það.

Þessa dagana erum við svo bara að rembast við að klára jólagjafir og solleiðis verður mjög fínt að vera búin með það og geta bara einbeitt sér að jólaandanum og svona : )

Læt þetta duga í bili og eins og oft áður þá ætla ég að fara að vekja hlunkinn minn.

Þangað til næst J

Ásdís Rut

Vil byrja á því að óska afmælisbörnum helgarinnar innilega til hamingu með afmælin þeirra, en pabbi og Birna frænka voru þeirra á meðal og fögnuðu því að sjálfsögðu innilega eins og þeirra er von og vísa, reyndar eiga þau ekki sama afmælisdag því það er 14. hjá pabba og 15. hjá Birnu, amma sagði mér frá því að þessu hefði nú einfaldlega verið hagað þannig svo hægt væri að detta í það tvo daga í röð samviskulaust!

Svo ég vendi mínum kvæðum í kross og fer úr drykkfeldum íslendingum yfir í bindindismanninn Kristinn "Ísbjörn" Björgúlfsson þá ákvað ég að rúlla á kappann síðastliðinn föstudag, ekki nema 263km að fara og Fordinn alveg þrælánægður með allt malbikið sem hann fékk að éta.
Heimsóknin var mjög hressandi, kom á daginn að Kiddi er meistarakokkur og einnig orðinn þrælvanur einbúanum og því var ýmislegt nytsamlegt sem ég gat tekið úr þessari heimsókn.
Hr.109 (Broddgölturinn hans Kidda) var allur hinn sprækasti og náðum við það vel saman að honum fannst ekkert sjálfsagðara en að skríða uppí til mín í loftdýnuna og sænga hjá mér enda þykir það mjög notalegt. En þessi litli prins er óneitanlega mikið dekraður af meistara sínum, alltaf nægt fæði og með þetta myndarlega búr og svo er Ísbjörninn stöðugt með skrúbbinn í hendinni svo hýbýli Hr. 109 séu örugglega eins hrein og hann sjálfur sem er baðaður mjög reglulega.

Kiddi spilaðir svo leik á laugardagskvöldið sem hann fær nú að segja frá sjálfur en þeir sigruðu og kalt mat þá voru það þrír póstar í liðinum hans sem skiluðu tveim stigum og mikilli gleði í stórborgina Rimpar City en þeir markmaðurinn Max Brustmann, Heiko þjálfari og svo Kiddi sjálfur sem fór gjörsamlega hamförum á vítalínunni ásamt því að rífa upp stemmarann í húsinu og taka flugið nokkrum sinnum,skora önnur þrjú fyrir utan eitthvað sé nefnt, þessir menn kláruðu leikinn á móti sterku liði og geysilega mikilvæg tvö stig í hús.

Ég ásamt Einari Hólmgeirs nutum þess að horfa á Rimpar sigra þennan leik og reyndar áttum notalegt laugardagskvöld saman, fórum út að borða fyrir leik sem var áhugavert enda Rimpar áhugaverður staður. Áttum svo í smávægilegum vandræðum með að fá stæði og sæti því íþróttahúsið var pakkað og stemningin eftir því.. bara stuð.
Ég varð að brumma heim eftir leik en Einar ákvað að vera eftir hjá Kidda greyinu og lesa hann í svefn, alltaf gott að hafa einhvern hjá sér þegar maður er útúrtrekktur eftir leik og á erfitt með að ná sér niður.

Í gær var svo útileikur gegn Wermelskirchen og með sigri hefðum við áfram verið í bullandi toppbaráttu en því miður þá tókst okkur ekki að sigra, tap 30-28 í spennandi leik. Ég stóð í markinu allan leikinn og gekk bara nokkuð vel, 21 skot varið og gekk mjög vel af 9 metrunum og hornunum en fjandans línumannskvikindið setti að ég held 9-10 mörk og það fór verulega í taugarnar á mér enda það enginn snillingur, og svo skoraði ég ekkert mark úr engu skoti, ég verð að fara að hamra á markið!

En áfram með smjörið, vinnum næsta.

Ásdís hafði það gott á meðan ég var í burtu að eigin sögn, spilaði sinn annan leik með kvennaliðinu á móti toppliðinu í þeirra deild á laugardaginn. Þær töpuðu með fimm dömurnar og Ásdís sett fjögur mörk og var fleygt út af að venju einu sinni, það er víst erfitt að venjast því að spila án harpix og því skal ég alveg trúa en aldrei prufa.
Eftir leik var mín bara svaka fannsí út að borða og drekka nokkra öl og svona, mingla við þjóðverjana og bara með bullandi sjálfstraust þessa elska, ein í hinu mikla Þýskalandi.

Bis Bald
Hilmar

 

 

 

Halló, ég veit að við höfum verið ódugleg að blogga en það hefur verið óskup lítið frá að segja, allavegana sem er skemmtilegt að segja frá.

Um helgina síðastliðnu spilaði ég minni fyrsta leik með kvennaliðinu. Við byrjuðum vel með því að komast nokkrum mörkum yfir en hinsvegar endaði þetta með tveggja marka tapi sem var frekar fúlt. Vorum ótrúlega oft nálægt því að komast yfir en þetta féll ekki með okkur í þetta skiptið. Sjálf spilaði ég 60 min. Í sókninni spilaði ég aðalega horn en líka aðeins skyttu og var svo hent á miðjuna undir lokin þarsem okkar miðjumenn voru ekki alveg búnir að vera að standa sig. Spilaði líka allantíman í hægri bakk í vörn og það gekk bara mestallan tíman vel. Skoraði bara tvö mörk en bjó nú til nokkur. Var samt með frekar lélega skotnýtingu og var harpixleysið að hrjá mig aðeins. Það er ótrúlegt hvað það breytist mikið við að vera ekki með harpix og mjög erfit að venjast því að spila án þess.

 

Hilmar spilaði svo líka um helgina, útileikur á móti Soester sem eru neðarlega um miðja deild. Allavega þá tapaðist þessi leikur með einhverjum mörkum og var yfirhöfuð frekar leiðinlegur. Það var mjöööög athyglisvert að fylgjast með þjálfara Hilmars í þessum leik. Þannig var það að David byrjaði leikinn, spilaði í 13 mín, svo kom Hilmar inn á og spilaði í ca. 15 mín og svo kom David aftur og spilaði út  fyrirhálfleikinn. Í seinnihálfleik var David búinn að spila í heilar 2 mín þegar honum var skipt útaf fyrir Hilmar sem spilaði ca. 20 mín og var þá hent útaf aftur. Getið rétt ímyndað ykkur hvernig maður á að detta í einhvað stuð þegar manni er bara hent útaf eftir minnstu mistök. Já, þetta var frekar sérstakt.

Annars er Hilmar búinn að vera ótrúlega erfiður við mig undanfarna daga. Hann er örugglega búinn að fara 5x í allavega 3 sjónvarpsverslanir án þess að kaupa sjónvarp. Búinn að draga mig með sér mér til mikillar skemmtunar!!!!! En loksins á þriðjudaginn þá ákvað hann sig og 42" Toshiba sjónvarp komið í hús. Við hefðu sjálfsagt aldrei keypt svona risa stór sjónvarp nema það var bara á einhverju þrusu tilboði í Saturn og við ákváðum bara að skella okkur á það, sjáum ekki eftir því, því þessa stundina er ég að skrifa á lyklaborðið í tölvunni en horfa á textan í sjónvarpinu því tölvan og sjónvarpið erum með svona HDM... einhvað og við eigum svoleiðis snúru svo sjónvarpið er bara orðið eins og tölvuskjár. Er líka að hlusta á 06.06.06 með bubba, bara snilld að geta tengt þetta svona við sjónvarpið.

Næsta helgi er svo bara eiginlega eins og sú síðasta, ég að keppa á laugardegi og Hilmar á sunnudegi, bæði útileikir á móti toppliðium, svo vonandi getum við komið með gott blogg eftir helgi.

 

Peace out!

Asdís Rut

Það er nú kominn tími á að uppfæra aðeins fréttirnar frá okkur hérna í landi Þjóðverjanna. Ef við tökum þetta fyrir dag fyrir dag frá seinustu færsu þá er það þannig:
 
Mánudag og þriðjudag gerðist ekkert merkilegt.

Á miðvikudaginn spilaði ég annan æfinaleik með stelpunum, nú við lið sem situr um miðja deild í deildinni fyrir ofan. Í þetta skiptið spilaði ég held ég allan leikinn í horninu og gekk bara frekar vel. Ég var reyndar sett í skyttuna í vörninni svo ég þyrfti ekki að spila á móti besta leikmanni hins liðsins (skiljanlega eftir slæmt gengi varnalega í seinasta leik) Í horninu var bara dælt á mig boltum og mér tókst að setjann nokkru sinnum á sinn stað. Reyndar tókst mér það alveg 7 sinnum. Þar af voru reyndar einhver hraðaupphlaupsmörk og takið eftir TVÖ mörk með báðum höndum, strandhandboltahvað. Í seinnihálfleik komst þjálfarinn ekki hjá því að setja mig í horn í vörninni þar sem litla primadonnan í hinuliðinu fékk aðeins að finna fyrir mér sem endaði með því að hún fór að klóra og klípa og var svona voða skemmtileg þið vitið.
Eftir leikinn var ég svo að drepast í vinstri öxlinni og skildi ekkert í þessu.

Á fimmtudaginn var engin skóli og við byrjuðum daginn á því að bruna til Frankfurtar og ná í ELSKU múttu mína. Hún var með endæmum hress og skemmtileg eins og vanalega. Einhvað rúntuðum við um og fórum í Ikea og svona með henni. Um kvöldið fórum við svo með hana á Brasseri að éta og held ég að hún hafi verið nokkuð glöð með það.

Á föstudaginn sendum við múttu með peninginn hennar að versla inn í Siegen á meðan við Hilmar fórum og keyptum rúm í Ikea. Mútta skemmti sér ótrúlega vel þrátt fyrir að hafa lent í einhverjum vandræðum með eina þjónustustúlkuna á kaffihúsinu sem færði henni bara kaffi þegar mútta vildi bjór, ótrúlegir þessir Þjóðverjar.
Um kvöldið fórum við svo út að borða á steikhúsinu góða sem mamma þekkti svo frá Spáni eða einhvað. Þar var borðað fyrir allan peningin, fillekjöt á öllum diskum, þrjár gerðir af sósum og allt að gerast. Eftir þessa máltíð sváfum við mjööög vel.

Á laugardaginn fórum við að versla meira, kíktum í Adidas búðina þar sem mamma náði að kaupa sér og öðrum einhvað. Gjörsamlega geðveik búð og það er svo bilað að vera með 55% afslátt, manni langar bara í ALLT.
Seinni partinn fórum við svo á leikinn hjá Hilmari, það var náttúrulega alveg típískt að helgin sem mamma kemur þá fékk Hilmar ekkert að spila enda var hinn markmaðurinn að brillera eiginlega og mikilvægur sigur unninn. Um kvöldið fórum við svo á em Backes þar sem við borðuðum aðeins meira og drukkum einhvað. Svo fórum við á Der Pub og vorum þar fram eftir kvöldi.
Sunnudagur: flutningar og fyrsta nóttin. Okkur Hilmari og múttu var boðið í mat hjá Rússnesku vinum okkar en mamma var pínu „veik" enda bara töluð þýska í þessu matarboði. Við tókum múttu hinsvegar á kebab staðin og hún má eiga það að henni gekk MIKLU betur að borða kebabinn heldur en mér.
Á mánudaginn kom allt dótið okkar hingað og við byrjuðum að taka upp úr kössum og svona, um kvöldið ákváðum við að nýtja tækifærið og fá múttu til þess að kenna mér að búa til sósu og brúna kartöflu þannig að við vorum bara með bæjonskinku í matinn, frekar nice að fá mömmumat svona aðeins til þess að breyta til. Afgangnum verður svo slátrað í kvöld.
Það sem var þó merkilegast við þennan dag er að við eignuðumst lítinn frænda, hún Erna litla ungaði loksins út afskaplega fallegum dreng og þeim heilsast svo vel og ég er svo ánægð en samt svo súr yfir því að geta ekki séð hann fyrr en seinna.

Á Þriðjudaginn vöknuðu Hilmar og mútta snemma til þess að koma sér til frankfurtar, ég gat því miður ekki komið með því að ég var að fara í próf í skólanum í fyrsta tíma, var því alger hetja og tók lestina í fyrsta skipti.
Allan þennan tíma var ég búin að vera frekar funky í öxlinni og var skíthrætt um að ég væri að lenda í einhverjum hundleiðinlegum meiðslum. Svo fór ég í gærkvöldi til Stefans sem er sjúkraþjálarinn í liðinu og hann nuddaði einhvað öxlina og fór svo bara að nudda svaka fyrir aftan herðablaðið. Svo tók hann sig til og brakaði í ÖLLU bakinu á mér, þá er ég að tala um ÖLLU. Svo stóð ég upp og var hætt að vera aum í öxlinni og allt í góðu bara. ÓTRÚLEGT! Ég var svo gáttuð á þessu og er eiginlega enn.

Þessir dagar með múttu voru ótrúlega fínir, skemmtilegir, góðir, indælir, matmiklir og hjálpmiklir. Hlakka ótrúlega til þess að fá hana aftur í heimsókn og fá heimsóknir yfir höfuð *hinthintallirsaman*.

Annars er hilmar komin með nýjar framtennur en þær fær hann nú bara að hafa í nokkra daga en svo styttist í að hann fái framtíðarframtennur sem verður náttla bara spennandi.

Annars bjó ég til orð um daginn, það er nefnilega þannig að maður er eiginlega að tala þrjú tungumál hérna, íslensku, ensku og þýsku og orðin eiga til að ruglast saman. Allavega orðið sem ég bjó til er Simfallt og er klárlega komið inn í orðaforðan hjá mér.

Ætla að byrja þessa færslu á því að minnast Flosa Ólafssonar sem var frændi minn að sögn afa míns heitins, ég á eina ágætis minningu með honum Flosa og langar að deila henni enda fannst mér þetta vera stórmál á sínum tíma.

 Það var á seint níunda áratugnum þegar Bússi afi tilkynnti mér það að þessi maður sem alltaf var í sjónvarpinu væri frændi minn, við þessar fréttir fannst mér það nú réttast að heyra í honum og fá hann til þess að vera meðvitaður frændi minn, afi hjálpaði mér að finna símann hjá honum og svo hringdi ég í hann úr svarta símastólnum á Rauðalæknum. Ég man að Flosi svaraði og átti ekki í neinum vandræðum með að tala við þennan litla ókunnuga frænda sinn sem var sem frosinn á línunni, hann kjaftaði við mig í nokkrar mínútur, ég sagði svo öllum stoltur frá því að ég væri frændi þessarar stórstjörnu.. og þekkti hann bara nokkuð vel J

Hvíl í friði Flosi Ólafsson †

 

En þá að vikunni sem leið hér í Þýskalandinu, við skelltum okkur í bíltúr til Grosswallstadt ástæðan var bikarleikur Grossó vs Kiel. Þetta er 180 km spotti sem þykir nú ekki merkilegt hér enda lækka þeir hámarkshraðann úr „eins hratt og þú vilt“ niður í 80 ef það eru vegaframkvæmdir og tvær akreinar á samtals 4 metrum, magnað. Ég stóð Fordinn í ca 140-180 mest alla leiðina og réð hann nokkuð vel við það greyið enda hefði ég skilað honum ef hann hefði kvartað, tók okkur 90 mín að rúlla þetta.

Einar Hólmgeirs, Elfa og Viktor Bjarki tóku vel á móti okkur þó svo að Viktor Bjarki hafi verið upptekinn fyrstu mínúturnar af því að vera ofurspakur í hægindastólnum sínum að horfa á sjónvarpið en hann stóð nú upp að lokum og sýndi okkur byssurnar og meira til.

Einar tók okkur í rúnt um íbúðina sem nýtur greinilega góðs af því að í henni býr kvenmaður með gráðu úr Húsmæðraskólanum sem okkur þótti afar tilkomumikið, enda fer það ekkert á milli mála að drengirnir sem búa með henni eru sífellt að stækka, þvílíkir bitar!

Elfa galdraði fram þetta dýrindis kjúklinga-pasta og það var æðislegt að fá góðan heimalagan mat, eftir matinn skelltum við okkur á völlinn.

Ágætis leikur en ekkert til þess að kryfja, Kielarar mættu án Arons sem var fastur á dollunni, hefði verið gaman að hitta kappann en bara seinna. Kiel vann þennan leik en áttu í smávægilegum vandræðum hugsanlega vegna þreytu leikmanna en það bjargaðist hjá þeim enda mannskapurinn ekki af verri endanum.

 

Á föstudaginn spiluðum við gegn Eintracht Hagen á útivelli, 400-500 manns fylgdu okkur í þennan derby leik því þetta er ekki nema 80 km.

Við töpuðum þessum leik nokkuð illa endaði 38-33 en við vorum 10 mörkum undir á tímabili, fyrri hálfleikurinn var allt í lagi, mjög jafn og mér gekk nokkuð vel var með 12 bolta varða en staðan í hálfleik var 18-15 þeim í hag.

Síðari hálfleikur byrjaði hræðilega og eftir 15 mínútna leik í seinni þá höfðu þeir skorað 11 mörk og öll af sex metrum, slátrun og staðan 29-20 leikurinn nánast búinn. Klóruðum í bakkan síðasta korterið og fórum heim með sárt ennið því sigur hefði komið okkur á toppinn í sólarhring.

Á laugardaginn var svo pókerdagur heima hjá einni hetjunni hérna. Spilið byrjaði um hádegið og var nokkuð eðlilega spilað framan af en rétt eftir tvö gerðu menn sér grein fyrir því að sambucca flöskurnar voru búnar! Sex stykki og við vorum bara tólf hausar, jæja einum var hent í það að ná í meira, sá tók sig til og kom með aðrar sex flöskur af þessum andskota sem hafa væntanlega kostað svipað og pulsa og kók heima á klakanum. Eftir þetta má segja að gæðin hafi farið úr spilinu og færst yfir í drykkjuna.

Ásdís sótti mig rétt eftir klukkan tíu því sambucca flöskurnar voru búnar og ég  vildi fara heim.

Á sunnudaginn spilaði Ásdís sinn fyrsta leik fyrir kvennaliðið, reyndar æfingaleikur en liðið sem þær spiluðu við er nokkrum deildum fyrir ofan Ferndorf liðið. Ásdís stóð sig glimrandi vel skoraði 5 mörk og var kominn með tvisvar tvær eftir korter, þjálfarinn bað svo dómarann um að vinsamlegast ekki gefa henni rautt því hann vildi láta hana spila.. frekar fyndið. Stelpurnar töpuðu þessum leik sannfærandi eftir að hafa haldið í við þetta sterka lið í fyrri hálfleik en það er greinilegt að Ásdís er að fara styrkja þær mikið.

Annars er tengdamóðir mín að koma hingað á fimmtudaginn sem verður mjög hressandi enda með ólíkindum hress hún tengdamamma, ekki skemmir fyrir að við erum að fara að flytja á föstudaginn og þá getur hún fengið að hjálpa og svona. Á laugardaginn fær hún svo að upplifa stemninguna á heimaleikjum hjá okkur.

Bara gaman.

Kærar kveðjur

Guðmundsson/dóttir